อาจจะมีบางคนคิดว่าจุฬาเป็นมหาลัยที่แก่งแย่งแข่งขันกัน แต่ความคิดเหล่านี้ไม่เคยอยู่ในหัวผมเลย
เพราะผมได้เพื่อนที่ดีที่สุดมาตั้งแต่ย่างก้าวแรกเข้ามาในภาควิชาแห่งนี้ ก้าวแรกที่ผมเข้ามาผมเดินเข้ามาคนเดียวแต่ตอนผมเดินออกไป
กลับมีคนมากมายที่เดินฝ่าอุปสรรคมาด้วยกันไม่ว่าจะเป็นช่วงสอบ รับน้อง ขายน้ำวันรับปริญญา ดูโรงงาน และยังมีช่วงสอบอีกที่มาช่วยกันติว อ่านหนังสือด้วยกันข้ามวันข้ามคืน และยังมีอย่างอื่นอีกมากมาย ที่อื่นผมไม่สนว่าเป็นยังไงแต่ในบ้านแห่งนี้ผมบอกได้เลยว่า
เราเป็นครอบครัวแห่งความสุขที่สมบูรณ์แบบ
และไม่สามารถหาครอบครัวแบบนี้ได้จากที่ไหนอีก คุ้มค่ากับการที่เหนื่อยมา คุ้มค่ากับการที่ได้เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ไม่ใช่เพราะปริญญาบัตรที่ได้ออกไป
แต่คือเพื่อนแท้ที่คอยฟันฝ่าอุปสรรคมาด้วยกันและแม้ว่าในเวลา 2 เดือนนี้เวลาจะผ่านไปเร็วแค่ไหนก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม หลังจากนี้ผมขอสาบานว่าจะไม่มีวันลืมสิ่งต่างๆที่ร่วมทำกันมา ไม่มีวันลืม ไม่มีวันลืมเลยจริงๆ “จากวันแรกที่เราเข้ามาในที่แห่งนี้ ที่ที่มี เรื่องราวมากมาย ได้พบคุณครูที่ดี สั่งสอนมอบความรู้ให้ ได้พบเพื่อนที่คอยห่วงใย ให้ความจริงใจตลอดมา แต่อีกไม่นาน เราต้องห่างจากกันไปคนละทาง ตามทางที่มี ต่างจุดเส้นชัยที่แต่ละคนต้องก้าวไป จะไม่ลืมกันและกัน ไม่ว่าวันนั้นจะเป็นอย่างไร ความทุกข์และสุขที่เคยร่วมใจ ฝ่าฟันกันมาตลอดทาง จะมีกันตลอดไป เพราะหัวใจของเรานั้นสื่อถึงกัน จะไม่กลัวคืนและวันที่พ้นผ่านเข้ามา ...ต่อจากนี้ไปจะเป็นอย่างไรไม่รู้ แต่เพื่อนจะเฝ้าดูในยามที่เราต้องห่างไกล อาจจะต้องเจอผู้คนหลายหลาก แตกต่างกันคนละทาง เจอวันที่ดีหรือมีความทุกข์ใจ ให้รู้ว่าเพื่อนคอยห่วงใย จะไม่ลืมกันและกันไม่ว่าวันนั้นจะเป็นอย่างไร ความทุกข์และสุขที่เคยร่วมใจ ฝ่าฟันกันมาตลอดทาง จะมีกัน ตลอดไป เพราะหัวใจของเรานั้นสื่อถึงกัน จะไม่กลัว คืนและวัน ที่พ้นผ่านเข้า วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร จะดีหรือร้ายไม่มีใครรู้ เพื่อนทุกคนจะคงอยู่ในใจของเราตลอดกาล จะไม่ลืมกันและกันไม่ว่าวันนั้นจะเป็นอย่างไร ความทุกข์และสุขที่เคยร่วมใจ ฝ่าฟันกันมาตลอดทาง จะมีกันตลอดไป เพราะหัวใจของเรานั้นสื่อถึงกันจะไม่กลัวคืนและวันที่พ้นผ่านเข้ามา
...ตลอดไป”
จำไว้นะเว้ย
ตอนไหนที่มึงเหนื่อย
ตอนไหนที่มึงไม่สบายใจ
ตอนไหนที่มึงเจอปัญหา
นึกถึงกูนะเว้ย
แล้วรู้ไว้ว่ากูจะอยู่ข้างมึงตลอดไป
จากเพื่อนมึง Better together รักพวกมึงมากหวะ